پرنیان هفت رنگ

parnianehaftrang — Tue, 25 Sep 2007 16:56:41 GMT

بنده من :

تو پیش از آمدن به د نیا مرا دیدی و شناختی و دانستی که :

(بازگشت همه به سوی من است….)

آن گاه برای تو اشیاء را آفریدم و حجابی میان تو و آنها قرار دادم .

و چنان مقرر کردم که هر چیزی تو را به سوی خویش فرا خواند و از من محجوب گرداند.

آنگاه باز آمدم و از همه آنهاخود را به تو شناسانیدم و به تو گفتم:

این منم که آفریننده همه آنها هستم و تورا پس از آنها آوردم و آنها را امانتی پیش تو قرار دادم….

و بر عهده امانتدار است که امانت خود را باز سپارد.

آیا نمیخواهی که صدق خویش بنمایی و هر چیزی را به نشانه وفای پیمان به من باز پس آری؟

( و هر کس به آنچه با خدا پیمان بسته وفا به جا آرد.بزودی او را پاداش بزرگی عطا فرماید)

« هر آینه ما از پیش با آدم پیمان بستیم ولی از یاد برد و برای او عزم استواری نیافتیم.»

« به حکم غیرتی که نسبت به تو دارم تو را از دل بستگی به هر چیزی منع کردم.»

ای بنده من:

نمیخواهم که به چیزی. هر چند بهشت باشدخشنود شوی و دل بسپاری..تو را فقط برای خود آفریدم….تا از آن من و پیش من باشی.

تو را بر صورت خویش آفریدم.یگانه و تنها..شنوا..بینا..صاحب اراده..سخنگووتو را پذیرای جلوه های اسماء خویش گردانیدم و محل عنایت خود قرار دادم.

تو نظر گاه منی….میان من و تو پرده ای نیست.

تو همنشین منی..میان من و تو حد و مرزی نیست.

ای بنده : میان من و میان تو میانی نیست.

من از تو به خودت نزدیکترم….من از سخنت به تو نزدیکترم….

به سوی من بنگر……من دوست دارم به سوی تو بنگرم….

parnianehaftrang — Wed, 29 Aug 2007 19:55:44 GMT

( هميشه با تو )

معناي زنده بودن من ،

با تو بودن است.

نزديك ، دور

سير ، گرسنه

رها ، اسير

دلتنگ ، شاد

آن لحظه اي كه بي تو سرد آيد مرا مباد !

مفهوم مرگ من

در راه سر فرازي تو ،

در كنار تو

مفهوم زندگي است.

معناي عشق نيز

در سر نوشت من

با تو ،

هميشه با تو ،

براي تو ،

زيستن ......

آزمون عشق

parnianehaftrang — Fri, 08 Jun 2007 19:32:00 GMT

آه!
باز اين دل سرگشته من
ياد آن قصه شيرين افتاد:
بيستون بود و تمنای دو دوست،
آزمون بود و تماشای دو عشق.
در زمانی که چو کبک،
خنده می زد «شيرين»،
تيشه می زد «فرهاد»!
نه توان گفت به جانبازی فرهاد : افسوس،
نه توان کرد ز بيدردی شيرين فرياد .
کار «شيرين» به جهان شور برانگيختن است!
عشق در جان کسی ريختن است!
کار فرهاد برآوردن ميل دل دوست
خواه با شاه درافتادن و گستاخ شدن
خواه با کوه در آويختن است .
رمز شيرينی اين قصه کجاست؟
که نه تنها شيرين،
بی نهايت زيباست
آن که آموخت به ما درس محبت می‌خواست
جان چراغان کنی از عشق کسی
به اميدش ببری رنج بسی.
تب و تابی بودت هر نفسی.
به وصالی برسی يا نرسی!
سينه بی عشق مباد!!!

parnianehaftrang — Mon, 21 May 2007 20:53:59 GMT

تا نبینم طینت آماده ای

کی به جام کس بریزم باد ه ای

گر چه می دانند خود را بایزید

باطنی دارند مانند یزید

دل بود آیینه پروردگار

غیر حق در دل کجا گیرد قرار

دل ندارد آنکه می رنجد هنوز

دل ندارد آنکه بد بیند هنوز

اهل دل را هر چه پیش آید خوش است

صاحب دل هر چه فرماید خوش است

اهل دل را نیش ناید بر زبان

نوش دارد هر چه گوید در بیان